Και σίγουρα δεν υπάρχει η μονοδιάστατη έμφαση στην αποστήθιση και την βαθμοθηρία. Αντίθετα, θα δει παιδιά να ζωγραφίζουν, να παίζουν μουσική, να δουλεύουν με τα χέρια τους, να αφηγούνται ιστορίες και να κινούνται στον χώρο.
Αυτή είναι και η βασική διαφορά του συστήματος Waldorf από τα περισσότερα σύγχρονα εκπαιδευτικά μοντέλα: δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως «δοχείο γνώσης», αλλά ως μια ολότητα που αναπτύσσεται ταυτόχρονα σε πνευματικό, συναισθηματικό και πρακτικό επίπεδο. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά συστήματα, που συχνά εστιάζουν στην επίδοση σε βασικά γνωστικά αντικείμενα, η μέθοδος Waldorf επιχειρεί να καλλιεργήσει το σύνολο της προσωπικότητας.
Αυτό, δηλαδή, που οι ίδιοι συνοψίζουν στο τρίπτυχο «κεφάλι, καρδιά και χέρια». Με αυτόν τον τρόπο, τα μαθήματα που στο κλασικό εκπαιδευτικό σύστημα υπάρχουν μεν, αλλά θεωρούνται δευτερεύοντα (μουσική, καλλιτεχνικά, χειροτεχνία κτλ.) μπαίνουν σε πρώτο πλάνο. Και απουσιάζουν εντελώς στα πρώτα χρόνια οι πάσης φύσης οθόνες (κινητά, τηλεόραση, tablet), ακόμα και οι διαδραστικοί πίνακες.
Διαβάστε Περισσότερα: www.newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr