Κάποτε πηγαίναμε για τρέξιμο για να καθαρίσει το μυαλό μας. Σήμερα, αν δεν ανέβει το activity στο Strava, είναι σαν να μην έγινε ποτέ. Καλώς ήρθες στην εποχή όπου η γυμναστική δεν αφορά μόνο το σώμα, αλλά και το ψηφιακό χειροκρότημα.
Ας το κάνουμε λίγο εικόνα πριν το αναλύσουμε. Έχεις μόλις τελειώσει το τρέξιμο, προσπαθείς να επαναφέρεις την αναπνοή σου, τα πόδια σου θυμίζουν ότι δεν είσαι 20 χρονών και το μόνο που θέλεις είναι ένα ντους και κάτι να φας. Κι όμως, πριν κάνεις οτιδήποτε από αυτά, έχεις ήδη ανοίξει το κινητό σου. Όχι για να δεις αν σε πήρε κάποιος τηλέφωνο, αλλά για να ανεβάσεις τα χιλιόμετρα στο Strava.
Η διαδρομή έχει καταγραφεί, ο ρυθμός ανά χιλιόμετρο έχει υπολογιστεί, οι θερμίδες έχουν μπει στη θέση τους και το activity είναι έτοιμο να δημοσιευτεί. Μένει μόνο μια φωτογραφία από το smartwatch, ένα έξυπνο caption και η προσμονή για τα kudos. Αν όλα πάνε καλά, κάποιος θα παρατηρήσει το προσωπικό σου ρεκόρ. Αν πάνε ακόμη καλύτερα, θα το δει εκείνος ο φίλος που τρέχει λίγο πιο γρήγορα από εσένα και δεν χάνει ευκαιρία να στο θυμίζει.
Κάπου ανάμεσα στην ανάγκη να γίνουμε καλύτεροι και στην επιθυμία να το μάθουν όλοι, η άσκηση απέκτησε μια νέα κοινωνική διάσταση. Μτελικά δεν γυμναζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για το κοινό μας;
:Τα smartwatch που εμπιστεύονται οι κορυφαίοι αθλητές του κόσμου
Το γυμναστήριο έγινε social network
Το Strava δεν ανακάλυψε το fitness flex, απλώς του έδωσε μια πλατφόρμα για να εξελιχθεί. Η εφαρμογή, που καταγράφει δραστηριότητες όπως τρέξιμο, ποδηλασία και πεζοπορία, έχει μετατρέψει την προπόνηση σε μια κοινωνική εμπειρία, όπου οι επιδόσεις μοιράζονται, συγκρίνονται και επιβραβεύονται.
Τα προσωπικά ρεκόρ, οι διαδρομές, οι εβδομαδιαίοι στόχοι και τα περίφημα segments δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η πρόοδος γίνεται ορατή καθώς δεν χρειάζεται πλέον να πεις στον κολλητό σου ότι έκανες δέκα χιλιόμετρα. Μπορεί να το δει μόνος του, μαζί με τον μέσο ρυθμό σου, την υψομετρική διαφορά και τον χάρτη της διαδρομής.
Βέβαια, για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, η καταγραφή μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί έναν άτυπο ανταγωνισμό. Δεν αρκεί πάντα να βελτιώσεις την επίδοσή σου, αλλά κυρίως, να φανεί ότι τη βελτίωσες.
Κάτι ανάλογο δηλαδή με τις φωτογραφίες από το γυμναστήριο, τα stories από τον διάδρομο και τα screenshots από τα smartwatches. Η προπόνηση αποκτά μια δεύτερη ζωή στην οθόνη του κινητού, όπου η προσπάθεια μετατρέπεται σε περιεχόμενο.
: Smartwatches: Τελικά αξίζουν ή είναι απλώς lifestyle κόσμημα;
Από το fitness στο flex: πότε γίνεται υπερβολή;
Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να μοιράζεσαι την πρόοδό σου. Αν έτρεξες τον πρώτο σου ημιμαραθώνιο, αν έχασες χρόνο από το προσωπικό σου ρεκόρ ή αν κατάφερες να σηκώσεις περισσότερα κιλά από όσα μπορούσες πριν από μερικούς μήνες, έχεις κάθε λόγο να αισθάνεσαι περήφανος.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν η δημοσίευση γίνεται σημαντικότερη από την ίδια την προσπάθεια. Όταν μια προπόνηση μοιάζει αποτυχημένη επειδή δεν έγραψες τον χρόνο που ήθελες ή όταν η διάθεση για άσκηση εξαρτάται από το πόσα likes θα συγκεντρώσει το post σου, εκεί το fitness flex παύει να είναι ένας αθώος τρόπος να μοιραστείς την καθημερινότητά σου και αρχίζει να θυμίζει διαγωνισμό εντυπώσεων.
Κάθε δραστηριότητα γίνεται μια ευκαιρία να αποδείξεις ότι είσαι πιο γρήγορος, πιο πειθαρχημένος, πιο fit από χθες ή, ιδανικά, από όλους τους υπόλοιπους. Και κάπως έτσι, αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική υπόθεση μετατρέπεται σε μια ατέρμονη σύγκριση. Το σώμα σου μπορεί να γίνεται πιο δυνατό, αλλά το μυαλό σου παραμένει κολλημένο στις επιδόσεις των άλλων.
Τα kudos δεν είναι μετάλλια
Η άλλη πλευρά του Strava είναι σαφώς πιο θετική. Για πολλούς ανθρώπους, η κοινότητα λειτουργεί ως κίνητρο για να βγουν από το σπίτι, να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα και να παραμείνουν συνεπείς. Ένα kudos από έναν φίλο μπορεί να είναι η μικρή επιβεβαίωση που χρειάζεσαι μετά από μια δύσκολη προπόνηση. Μια κοινή διαδρομή μπορεί να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις την τεμπελιά σου ή ακόμα, ένας στόχος που μοιράζεσαι με άλλους μπορεί να σε κρατήσει σε τροχιά όταν η διάθεση πέφτει.
: Huawei Watch GT 7 Pro: Το φοράς και ξεχνάς πότε το φόρτισες
Αν χρησιμοποιείς την εφαρμογή για να παρακολουθείς την πρόοδό σου, να εμπνέεσαι από τους άλλους και να διασκεδάζεις με τη διαδικασία, τότε το Strava κάνει ακριβώς τη δουλειά του. Αν, όμως, κάθε φορά που ολοκληρώνεις μια προπόνηση σκέφτεσαι πρώτα πώς θα την παρουσιάσεις, ίσως ήρθε η ώρα να αφήσεις το κινητό στην άκρη.
Δεν χρειάζεται κάθε τρέξιμο να είναι προσωπικό ρεκόρ, ούτε η κάθε επίσκεψη στο γυμναστήριο να συνοδεύεται από φωτογραφία στον καθρέφτη και σίγουρα δεν είναι αναγκαίο να μετατρέψεις κάθε Κυριακή σε έναν μικρό αγώνα δρόμου με ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καν ότι ανταγωνίζονται μαζί σου.
Γυμνάσου για σένα. Το feed μπορεί να περιμένει
Μετά από όλα αυτά, καταλήγουμε στο ότι το fitness flex δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς μπορεί να είναι διασκεδαστικό, να εμπνέει και να δημιουργεί μια αίσθηση κοινότητας, κάτι που στην εποχή των social media, έχει κάνει πιο εύκολο από ποτέ το να μοιραζόμαστε στόχους και να βρίσκουμε ανθρώπους με τα ίδια ενδιαφέροντα.
: VR Fitness: Είναι απλώς hype ή το μέλλον της προπόνησης;
Αρκεί να θυμόμαστε κάτι βασικό, το οποίο είναι ότι η πραγματική πρόοδος δεν μετριέται αποκλειστικά σε χιλιόμετρα, pace, θερμίδες ή αριθμό ακολούθων, αλλά στο πώς αισθάνεσαι όταν τελειώνεις μια προπόνηση, στο αν έχεις περισσότερη ενέργεια μέσα στην ημέρα και στο αν καταφέρνεις να διατηρήσεις μια συνήθεια που κάνει καλό σε εσένα.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα ολοκληρώσεις το τρέξιμό σου, ανέβασε το activity αν το θέλεις, δείξε το προσωπικό σου ρεκόρ, μοιράσου τη διαδρομή ή βάλε ένα αστείο caption. Αλλά δοκίμασε, έστω για μία φορά, να μην κοιτάξεις πόσα kudos συγκέντρωσες.
Γιατί το καλύτερο flex είναι να γίνεσαι καλύτερος χωρίς να χρειάζεται να το αποδεικνύεις σε όλους. Εδώ που τα λέμε, κανένα προσωπικό ρεκόρ δεν ακυρώνεται επειδή δεν ανέβηκε στο Instagram.
Πηγή: www.onsports.gr