Η απόφαση του δισεκατομμυριούχου διαχειριστή hedge funds Κρις Ρόκος να εγκαταλείψει το Λονδίνο για την Αθήνα και να δημιουργήσει εδώ γραφείο προκάλεσε αίσθηση τον Σεπτέμβριο. Ιδιαίτερα στη Βρετανία, όπου συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους φορολογουμένους, καθώς φέρεται να κατέβαλε περίπου 330 εκατ. λίρες σε φόρους την περασμένη χρονιά.
Η περίπτωσή του, ωστόσο, δεν είναι μεμονωμένη. Εδώ και αρκετά χρόνια, η Ελλάδα προσπαθεί να προσελκύσει εύπορους ξένους και τα κεφάλαιά τους. Πλέον, όμως, επιδιώκει κάτι περισσότερο: να μεταφέρουν στη χώρα και τις επιχειρήσεις και τις οικογένειές τους, δημιουργώντας νέες κοινότητες και ενισχύοντας την οικονομική δραστηριότητα.
Αυτή η στρατηγική αφήνει ήδη έντονο αποτύπωμα στην αγορά ακινήτων υψηλών προδιαγραφών.
Τα φορολογικά κίνητρα που φέρνουν τους πλούσιους στην Ελλάδα
Από το 2020, η Ελλάδα έχει θεσπίσει μια σειρά από ειδικά φορολογικά καθεστώτα, με στόχο να προσελκύσει νέους κατοίκους από το εξωτερικό.
Το καθεστώς non-dom προβλέπει για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις την καταβολή ενός σταθερού ετήσιου φόρου 100.000 ευρώ για εισοδήματα αλλοδαπής προέλευσης. Μεταξύ των απαιτήσεων περιλαμβάνεται επένδυση τουλάχιστον 500.000 ευρώ σε ακίνητα, επιχειρήσεις, τίτλους ή μετοχές νομικών προσώπων.
Παράλληλα, οι συνταξιούχοι του εξωτερικού που πληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια μπορούν να επωφεληθούν από ενιαίο φορολογικό συντελεστή 7% για τα εισοδήματά τους από το εξωτερικό, για διάστημα έως 15 ετών.
Για τους εργαζομένους και τους επιχειρηματίες που μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους στην Ελλάδα προβλέπεται επίσης απαλλαγή από τη φορολόγηση του 50% του εισοδήματος που αποκτούν από μισθωτή εργασία ή επιχειρηματική δραστηριότητα στην ελληνική επικράτεια, εφόσον πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις.
Τα μέτρα αυτά σχεδιάστηκαν, μεταξύ άλλων, για να συμβάλουν στην αντιστροφή του brain drain, του κύματος φυγής ανθρώπινου δυναμικού που συνόδευσε την ελληνική οικονομική κρίση. Μέσα σε μία δεκαετία, σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι εγκατέλειψαν την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να προσελκύσει διεθνώς δραστήριους επαγγελματίες και να ενθαρρύνει ξένες επιχειρήσεις να εγκαταστήσουν δραστηριότητες στη χώρα.
Σύμφωνα με τον Σάββα Σαββαΐδη, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Greece Sotheby’s International Realty, οι αγοραστές που αξιοποίησαν το καθεστώς non-dom αντιπροσώπευαν σχεδόν το ένα τρίτο του όγκου συναλλαγών της εταιρείας το 2025, όταν πριν από το 2024 η παρουσία τους ήταν πρακτικά μηδενική.
Περισσότερες από τις μισές αυτές συναλλαγές αφορούσαν κατόχους βρετανικών διαβατηρίων.
Το καλοκαίρι, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε ακόμη περισσότερο, μειώνοντας από 15% σε 5% τη φορολόγηση του carried interest, δηλαδή της συμμετοχής των διαχειριστών επενδυτικών κεφαλαίων στα κέρδη, για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις και μεταφέρουν την έδρα της δραστηριότητάς τους στην Ελλάδα.
Για να επωφεληθεί ένας διαχειριστής από το συγκεκριμένο κίνητρο, απαιτείται η ελληνική δραστηριότητα του επενδυτικού κεφαλαίου να πραγματοποιεί δαπάνες τουλάχιστον 3 εκατ. ευρώ ετησίως στη χώρα, ώστε να διασφαλίζεται ότι πρόκειται για πραγματική επιχειρηματική παρουσία και όχι απλώς για μια τυπική εγκατάσταση.
Στόχος ένα νέο οικοσύστημα επιχειρήσεων και επενδυτών
Η κυβερνητική φιλοδοξία δεν περιορίζεται στην προσέλκυση μιας μικρής ομάδας εύπορων αλλοδαπών που θα αγοράσουν εξοχικές κατοικίες. Η επιδίωξη είναι οι πρώτες αφίξεις να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης για μια ευρύτερη κοινότητα επαγγελματιών, στελεχών επιχειρήσεων και οικογενειών.
«Δεν πρόκειται για δέκα ανθρώπους που ξοδεύουν πολλά χρήματα», εξηγεί ο Βασίλης Καρατζάς, σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών. «Η δυναμική τους βρίσκεται στο ότι μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός οικοσυστήματος και ενός επιχειρηματικού περιβάλλοντος που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα στη χώρα».
Η αυξανόμενη ζήτηση για εγκατάσταση στην Ελλάδα αποτυπώνεται και στις υπηρεσίες που εξυπηρετούν ιδιώτες υψηλής οικονομικής επιφάνειας.
Η Ελίνα Φιλίππου, επικεφαλής του τμήματος private wealth της δικηγορικής εταιρείας Zepos & Yannopoulos, η οποία ειδικεύεται στην παροχή συμβουλών σε επιχειρήσεις και ιδιώτες που μεταφέρουν την έδρα ή την κατοικία τους στην Ελλάδα, αναφέρει ότι η ομάδα της έχει αυξηθεί από οκτώ άτομα το 2020 σε σχεδόν 20 σήμερα. Σύμφωνα με την ίδια, η εταιρεία της έχει διαχειριστεί περίπου το ένα τέταρτο των αιτήσεων μετεγκατάστασης που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο των ειδικών φορολογικών κινήτρων.
Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δείχνουν ότι από την εφαρμογή του καθεστώτος non-dom έχουν κατατεθεί περίπου 500 αιτήσεις, σχεδόν οι μισές από ενδιαφερομένους εκτός Ευρώπης.
Επιπλέον, περίπου 1.500 συνταξιούχοι και σχεδόν 10.000 στελέχη επιχειρήσεων, εργαζόμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρηματίες έχουν υποβάλει αιτήσεις αξιοποίησης άλλων φορολογικών κινήτρων.
Η Χρύσα Μηλιού, γενική γραμματέας Φορολογικής Πολιτικής του υπουργείου Οικονομικών, κάνει λόγο για μια «σταθερή ροή ανθρώπων» προς τη χώρα.
Όμως, όλοι αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται και ένα μέρος για να ζήσουν. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις: να πειστούν να δημιουργήσουν πραγματικούς δεσμούς με την Ελλάδα και όχι απλώς να αποκτήσουν ελληνική φορολογική κατοικία.
Αθηναϊκή Ριβιέρα: Οι παλιές βίλες εξαφανίζονται, οι πολυτελείς πολυκατοικίες πληθαίνουν
Η αλλαγή γίνεται περισσότερο αισθητή στα νότια προάστια της Αθήνας. Γλυφάδα, Βούλα και Βουλιαγμένη μεταμορφώνονται σταδιακά, καθώς οι χαμηλές μονοκατοικίες με τους μεγάλους κήπους αντικαθίστανται από πολυτελείς πολυκατοικίες με θέα στη θάλασσα, πισίνες και υπηρεσίες ασφαλείας σε 24ωρη βάση.
Η Παυλίνα Μπιλλήρη, μεσίτρια με 26 χρόνια εμπειρίας, ζει στη Βούλα εδώ και τρεις δεκαετίες και παρακολουθεί από κοντά τις αλλαγές. «Ζω στη Βούλα εδώ και 30 χρόνια. Οι κήποι, τα χαμηλά σπίτια… Το αστικό τοπίο αλλάζει πάρα πολύ γρήγορα. Η μία πολυκατοικία είναι ψηλότερη από την άλλη», αναφέρει.
Για την Ελένη Παπαδοπούλου, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γλυφάδα, η αλλαγή έχει και μια έντονα προσωπική διάσταση. Ο πατέρας και ο παππούς της είχαν χτίσει οικογενειακές κατοικίες στην περιοχή και η ίδια έχει αναλάβει να διασώσει φωτογραφικά όσα στοιχεία της παλιάς Γλυφάδας εξακολουθούν να υπάρχουν.
Μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, @Vintage.Glyfada, αλλά και άλλες καταγραφές, έχει συγκεντρώσει σχεδόν 700 φωτογραφίες από παλιές βίλες που εξαφανίζονται.
H ίδια θεωρεί ότι οι νέες πολυκατοικίες γίνονται ολοένα πιο ομοιόμορφες και περισσότερο απομονωμένες από το περιβάλλον τους. Για την Παπαδοπούλου, αυτό που χάνεται δεν είναι μόνο ένα αρχιτεκτονικό ύφος, αλλά οι αναμνήσεις και ο τρόπος ζωής που συνδέονταν με αυτές τις γειτονιές.
Από την κρίση στην εκτόξευση των τιμών κατά 85%
Η Μπιλλήρη τοποθετεί την έναρξη του μετασχηματισμού στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, όταν η Ελλάδα άρχισε να ανακάμπτει από την κρίση χρέους. Το πρόγραμμα Golden Visa, που θεσπίστηκε το 2013, έφερε το πρώτο σημαντικό κύμα ξένων επενδυτών στην αγορά ακινήτων. «Το 2015 δεν υπήρχε τίποτα», θυμάται, αναφερόμενη στις νέες αναπτύξεις ακινήτων. «Ήμασταν σε βαθιά κρίση».
Η εικόνα της αγοράς έχει πλέον αντιστραφεί.
Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι τιμές των διαμερισμάτων στη χώρα υποχώρησαν περισσότερο από 40% μεταξύ 2008 και 2017, καθώς η οικονομική κρίση περιόρισε δραστικά τα εισοδήματα, την απασχόληση και τη στεγαστική πίστη. Από τα χαμηλά του 2017, όμως, έχουν ανακάμψει κατά περίπου 85%, ξεπερνώντας το 2025 κατά 7% τα επίπεδα του 2008.
Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και το 2026, με τις τιμές των διαμερισμάτων να αυξάνονται κατά 5,5% σε ετήσια βάση το δεύτερο τρίμηνο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Στους πρώτους μεγάλους αγοραστές περιλαμβάνονταν επενδυτές από την Κίνα και τη Μέση Ανατολή.
Αρχικά, το πρόγραμμα Golden Visa παρείχε δικαίωμα διαμονής έναντι επένδυσης 250.000 ευρώ σε ακίνητα. Το 2023 το όριο αυξήθηκε στις 500.000 ευρώ για περιοχές υψηλής ζήτησης, ενώ το 2024 ανέβηκε στις 800.000 ευρώ.
Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία, τον Αύγουστο του 2026 οι Κινέζοι υπήκοοι κατείχαν 12.700 άδειες διαμονής επενδυτή, αριθμός που αντιστοιχούσε σχεδόν στο μισό του συνόλου.
Οι μεσίτες, ωστόσο, επισημαίνουν ότι πλέον εμφανίζεται μια διαφορετική κατηγορία διεθνών αγοραστών.
Πρόκειται για ανθρώπους που αναζητούν κύρια ή ημιμόνιμη κατοικία και, σε αρκετές περιπτώσεις, μεταφέρουν μαζί τους και την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.
Γιατί η Αθήνα παραμένει φθηνότερη από Παρίσι, Λονδίνο και Μονακό
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της Αθηναϊκής Ριβιέρας είναι η σχέση τιμής και ποιότητας σε σύγκριση με άλλους δημοφιλείς προορισμούς της Μεσογείου. Παρά τη μεγάλη αύξηση των τιμών, οι επαγγελματίες της αγοράς υποστηρίζουν ότι τα νότια παράλια της Αθήνας παραμένουν σχετικά οικονομικότερα από ανταγωνιστικές περιοχές.
«Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα, ιδιαίτερα οι παράκτιες περιοχές της, προσφέρει τις πιο ελκυστικές τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο στην ευρωπαϊκή Ριβιέρα», δηλώνει ο Γιώργος Ιωάννου, σύμβουλος του τμήματος private office της Engel & Völkers.
Στην ίδια εκτίμηση καταλήγει και ο Όλιβερ Μπανκς, εταίρος διεθνών οικιστικών αναπτύξεων της Knight Frank. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, οι τιμές πολυτελών κατοικιών στην Αθηναϊκή Ριβιέρα κυμαίνονται γενικά μεταξύ 6.000 και 10.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
«Οι παραθαλάσσιες τοποθεσίες υψηλών προδιαγραφών, η θέα στη θάλασσα, η ιδιωτικότητα και η δυνατότητα άμεσης εγκατάστασης αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τη ζήτηση», εξηγεί ο Μπανκς.
Ωστόσο, ο Σάββας Σαββαΐδης της Sotheby’s θεωρεί ότι η τιμή αποτελεί μόνο ένα μέρος της εξίσωσης.
Η Αθήνα, όπως υποστηρίζει, συνδυάζει χαρακτηριστικά που δύσκολα συναντά κανείς σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: μια μεγάλη πόλη με εκτεταμένο παράκτιο μέτωπο, μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων.
Πολυτελή ακίνητα έως 30.000 ευρώ το τετραγωνικό
Η προσφορά κατοικιών που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις αυτών των αγοραστών παραμένει περιορισμένη. «Είμαστε μια πολύ μικρή αγορά ακινήτων», αναφέρει ο Σαββαΐδης. «Προφανώς υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Όμως αυτό μπορεί να συμβεί μόνο μέσα από μεγάλες οικιστικές αναπτύξεις».
Σύμφωνα με την ανάλυση των Financial Times σε στοιχεία μεταβιβάσεων ακινήτων του ελληνικού Δημοσίου, περισσότερα από 4.000 οικιστικά ακίνητα έχουν αλλάξει ιδιοκτήτη στη Γλυφάδα, τη Βούλα, τη Βουλιαγμένη και τη Βάρη από το 2017. Από αυτές τις συναλλαγές, περίπου 1.200 πραγματοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2024 έως τον Σεπτέμβριο του 2026.
Η περιορισμένη διαθεσιμότητα νεόδμητων κατοικιών αποτελεί εν μέρει κληρονομιά της μακρόχρονης οικονομικής κρίσης. «Για δέκα χρόνια και περισσότερο στην Ελλάδα δεν χτίστηκε ούτε ένα τούβλο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σαββαΐδης.
Αυτή η περιορισμένη προσφορά συναντά πλέον την αυξανόμενη διεθνή ζήτηση, ιδιαίτερα για κατοικίες με θέα στη θάλασσα, υψηλά επίπεδα ασφάλειας και υπηρεσίες αντίστοιχες με εκείνες που αναμένουν οι εύποροι αγοραστές σε άλλες μεγάλες αγορές.
Στο Apollo Hills, ένα διαμέρισμα 200-250 τετραγωνικών μέτρων με τρία ή τέσσερα υπνοδωμάτια κοστίζει περίπου 2,5 εκατ. ευρώ.
Η Μπιλλήρη επισημαίνει ότι η μεταμόρφωση της αγοράς επιταχύνθηκε εντυπωσιακά από το 2022.
Σύμφωνα με την ίδια, ο όγκος πωλήσεων του μεσιτικού της γραφείου έχει αυξηθεί κατά 50%, ενώ οι τιμές στο ανώτερο τμήμα της αγοράς έχουν σημειώσει ακόμη μεγαλύτερη άνοδο. Το επίπεδο των 10.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο έχει πλέον πάψει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τα πολυτελή ρετιρέ, όπως σημειώνει.
Στις νέες αναπτύξεις, οι τιμές μπορούν να φτάσουν τα 15.000-20.000 ευρώ ανά τετραγωνικό, ενώ σε ορισμένα από τα πλέον αποκλειστικά συγκροτήματα αγγίζουν ακόμη και τις 30.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
Από τη Γλυφάδα στη Βουλιαγμένη: Κατοικίες εκατομμυρίων
Χαρακτηριστικά παραδείγματα της νέας αγοράς αποτελούν δύο πολυτελείς κατοικίες που διατίθενται προς πώληση στα νότια προάστια.
Στη Γλυφάδα, το Atlantia, ένα διώροφο ρετιρέ 276 τετραγωνικών μέτρων με τρία υπνοδωμάτια, ιδιωτική πισίνα, κοινόχρηστους χώρους ευεξίας και υπηρεσίες concierge, πωλείται μέσω της Sotheby’s έναντι 3,4 εκατ. ευρώ.
Στη Βουλιαγμένη, το Chrysalis, μια κατοικία 500 τετραγωνικών μέτρων σε πολύ μικρή απόσταση από τη θάλασσα, διατίθεται από την Engel & Völkers έναντι 6,75 εκατ. ευρώ.
Οι ξένοι είναι πρόθυμοι να αγοράσουν ακίνητα ακόμα και πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή τους.
Από το Λονδίνο στην Αθήνα με τις επιχειρήσεις τους
«Έρχονται από το Λονδίνο», αναφέρει για ορισμένους από τους πιο πρόσφατους πελάτες της η Μπιλλήρη, πολλοί από τους οποίους επιδιώκουν «να εγκαταστήσουν τις εταιρείες τους εδώ». Δεν αντιμετωπίζουν, ωστόσο, όλοι την Ελλάδα ως μόνιμο τόπο κατοικίας. «Έχουν την αίσθηση ότι δεν θα μείνουν για πολύ καιρό ή ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψουν στο Λονδίνο», εξηγεί.
Ορισμένοι αγοράζουν με χρονικό ορίζοντα περίπου πέντε ετών, διατηρώντας τη δυνατότητα επιστροφής στη Βρετανία, εφόσον αλλάξουν οι συνθήκες.
Ο Ιωάννου διαπιστώνει επίσης ενδιαφέρον από την Αυστραλία και τη Μέση Ανατολή. Στην τελευταία περίπτωση, η γεωπολιτική αστάθεια αποτελεί πρόσθετο λόγο για ορισμένους εύπορους αγοραστές να αποκτήσουν κατοικία σε άλλη χώρα. «Θέλουν μια δεύτερη και μια τρίτη επιλογή», σημειώνει.
Ελληνικό: Το έργο που μπορεί να μεταμορφώσει ολόκληρη τη Ριβιέρα
Καθοριστικό ρόλο στη μεταμόρφωση των νοτίων προαστίων αναμένεται να διαδραματίσει η μεγάλη ανάπλαση του Ελληνικού, στον χώρο του πρώην αεροδρομίου της Αθήνας. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας νέας παραθαλάσσιας περιοχής, που θα περιλαμβάνει κατοικίες, ξενοδοχεία, καταστήματα, εγκαταστάσεις αναψυχής και ένα μεγάλο πάρκο.
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ένας νέος παραθαλάσσιος οικιστικός ουρανοξύστης.
Σύμφωνα με τον Άλεξ Μουλά, επικεφαλής εμπορικής διεύθυνσης του έργου, έχουν ήδη πωληθεί περίπου 850 έως 900 από τις 1.300 κατοικίες.Οι Έλληνες αγοραστές αντιπροσωπεύουν το 55% των πωλήσεων, ενώ ένα επιπλέον 20%-25% προέρχεται από την ελληνική ομογένεια.
Το ενδιαφέρον των αγοραστών από το εξωτερικό έχει επίσης ενισχυθεί σημαντικά. Ενώ τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του έργου οι διεθνείς αγοραστές αντιπροσώπευαν περίπου το 20% των πωλήσεων, από το 2023 και μετά το ποσοστό τους έχει φτάσει σε ορισμένες περιόδους ακόμη και το 40%.
Στην πρώτη θέση βρίσκονται οι Αμερικανοί, ενώ ακολουθούν Βρετανοί, Γερμανοί και Ελβετοί.
Σύμφωνα με τον Μουλά, περίπου το ένα τρίτο των αγοραστών σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το ακίνητο ως κύρια κατοικία, ένα ακόμη τρίτο ως εξοχική κατοικία, ενώ οι υπόλοιποι αγοράζουν για επενδυτικούς λόγους.
Τα διεθνή σχολεία και η άφιξη οικογενειών από το εξωτερικό
Η αυξανόμενη παρουσία διεθνών οικογενειών δημιουργεί νέες ανάγκες και σε άλλους τομείς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την εκπαίδευση. Ο όμιλος Inspired Education, ο οποίος λειτουργεί 127 σχολεία σε έξι ηπείρους, κατασκευάζει σχολείο στο Ελληνικό, με προγραμματισμένη έναρξη λειτουργίας τον Σεπτέμβριο του 2028.
«Όταν αναλάβαμε το έργο, περιμέναμε ότι θα απευθυνόταν κυρίως σε ελληνικές οικογένειες», αναφέρει ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου, Ναντίμ Νσούλι. «Σήμερα, όμως, βλέπουμε αύξηση των οικογενειών από το εξωτερικό».
Πλέον, εκτιμά ότι οι Έλληνες μαθητές θα αντιπροσωπεύουν περίπου το 60%-70% των εγγραφών.
Ωστόσο, για τους ενδιαφερομένους που θέλουν να εγκατασταθούν άμεσα στην Αθήνα, η αναμονή μέχρι να ολοκληρωθεί το σύνολο της ανάπτυξης στο Ελληνικό δεν αποτελεί πρακτική επιλογή.
Το παράδοξο της Αθηναϊκής Ριβιέρας και τι χρειάζεται η Ελλάδα για να κρατήσει τους υπερπλούσιους
Η μεγάλη αντίφαση που αναδεικνύεται είναι ότι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που προσελκύουν τους εύπορους ξένους στη νότια Αθήνα είναι ακριβώς εκείνα που αλλάζουν εξαιτίας της αυξανόμενης ζήτησης.
Οι χαμηλές κατοικίες, οι κήποι, η εγγύτητα στη θάλασσα και η αίσθηση μιας περιοχής λιγότερο επιτηδευμένης από άλλους πολυτελείς μεσογειακούς προορισμούς σταδιακά περιορίζονται, καθώς ανεγείρονται ολοένα περισσότερα νέα συγκροτήματα διαμερισμάτων.
Για την Ελλάδα, πάντως, η βασική πρόκληση δεν είναι απλώς να προσελκύσει εύπορους κατοίκους, αλλά να τους πείσει να παραμείνουν μακροπρόθεσμα στη χώρα.
Οι διεθνείς οικογένειες χρειάζονται ποιοτικές κατοικίες, κατάλληλους επαγγελματικούς χώρους, σχολεία και υπηρεσίες αντίστοιχες με αυτές που έχουν συνηθίσει σε άλλες χώρες. Αρνητικό παράδειγμα, είναι το Μονακό, όπου ορισμένες οικογένειες εγκατέλειψαν τα σχέδια μετεγκατάστασης επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις σε διεθνή σχολεία.
www.newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr