Και αυτό είναι ένα στοιχείο που επιβεβαιώνει πως ο Χρυσοστόμου δεν είναι απλά ζεν πρεμιέ της γενιάς του. Οσο κι αν ξεκίνησε ως σύμβολο αντισυμβατικό και αχαλίνωτο, εξελίχθηκε σε κάτι που μπορεί να γοητεύει και να κατακτά, όχι γιατί η εικόνα του ομολογουμένως είναι αυτή που μπορεί να το πετύχει, αλλά γιατί σε μία πορεία πολλών ετών και πολύ περισσότερων σταθμών απέδειξε ότι δεν ήρθε να κάνει τον ωραίο, αλλά να ζήσει το όνειρό του. Αρσενικό παλαιάς και σύγχρονης κοπής κράτησε μία σημαντική υπόσχεση που έδωσε από την αρχή της καριέρας του: να κρατά την μπάλα χαμηλά.
Σε αυτό βοήθησε και η ίδια η ζωή. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ρόδο, σε ένα ορεινό χωριό, με πολλά αδέλφια και σίγουρα όχι με οικονομική κατάσταση που θα μπορούσε να περιγραφεί ως «τρέχουν τα λεφτά από τα μπατζάκια τους», περιορίστηκε στο να εργάζεται και να μεγαλώνει κοντά στην γη. Εκανε διάφορες δουλειές από τα 12 του χρόνια και δυσκολευόταν να καταλάβει τι σημαίνει «κάνω διακοπές». Οι γονείς του τον έβαζαν μετά το σχολείο να δουλεύει τα καλοκαίρια, για να μπορέσει να βοηθήσει την κατάσταση στο σπίτι και κάπως έτσι ξεκίνησε μία καριέρα: 12 χρονών μάζευε αβγά σε ορνιθοτροφείο, 13 χρονών βοηθούσε σε ένα συνεργείο και μετά βρέθηκε σε ένα φαρμακείο να ξεσκονίζει τα αντηλιακά. Η πορεία θα μπορούσε με μπόλικες δόσεις χιούμορ να χαρακτηριστεί ως και ανοδική, καθώς τα επόμενα χρόνια και όσο οι φίλοι και οι συμμαθητές του Γιώργου απολαμβάνουν μπάνια στην θάλασσα, κάνουν καταμέτρηση παγωτών και βόλτες με ποδήλατα, εκείνος στην Λαγκαδά στη Θεσσαλονίκη δούλεψε σε ένα μπουζουξίδικο, με ειδικό ρόλο: άνοιγε τις κούτες με τις σαμπάνιες. Ηταν κι αυτή μία πιο σκληρή μορφή καταμέτρησης…
Διαβάστε περισσότερα στο www.newmoney.gr
UPD:
Πηγή: www.protothema.gr