Τις πρώτες ώρες, όλα φαίνονται οικεία. Τα φώτα της καμπίνας χαμηλώνουν, οι δίσκοι με τα γεύματα καταφτάνουν και οι κινητήρες βουίζουν με τον ίδιο καθησυχαστικό ρυθμό που ακούγεται σε χιλιάδες πτήσεις κάθε μέρα. Στη συνέχεια, σιγά-σιγά, μια σκέψη αρχίζει να καταφθάνει στο μυαλό: έξω από το παράθυρο δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο νερό. Ούτε πόλεις, ούτε αυτοκινητόδρομοι, ούτε χωράφια ή ακτές -μόνο μια απέραντη βαθύ μπλε έκταση που εκτείνεται πέρα από τον ορίζοντα. Κάπου μεταξύ της απογείωσης και του μέσου της διαδρομής, οι επιβάτες σε μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια πτήσεις του κόσμου πάνω από τον Ειρηνικό, κοντά στην Ανταρκτική συνειδητοποιούν ότι διασχίζουν την πιο απομονωμένη περιοχή της Γης.
Πρόκειται για την εμπειρία που βιώνουν όσοι ταξιδεύουν στην μακρινή πτήση από το Σαντιάγκο της Χιλής στο Σίδνεϊ -χωρίς ενδιάμεσο σταθμό που διαρκεί περίπου 14 ώρες. Βέβαια, αν και καμία αεροπορική εταιρεία δεν κατατάσσει επίσημα μια πτήση της ως «την πιο τρομακτική», στα lounge, τα ταξιδιωτικά blog και τα κοινωνικά δίκτυα σε όλες τις ηπείρους, αυτή η διαδρομή εμφανίζεται ξανά και ξανά σε λίστες που προκαλούν φόβο και ταχυπαλμία.
Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr