Η προσπέραση του Mika Häkkinen στον Schumacher που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ

Η Formula 1 είναι γεμάτη στιγμές που έχουν μείνει στην ιστορία. Πρωταθλήματα, pole positions, τελευταίοι γύροι, βροχές, συγκρούσεις, επικές μονομαχίες και κορυφαίοι οδηγοί. Και όταν λέμε για πιλότους, δεν μιλάμε μονάχα για εκείνους που κέρδισαν τρόπαια, αλλά και για όσους κατάφεραν να χαρίσουν ξεχωριστές στιγμές στον κόσμο, και να μείνουν ανεξίτηλοι, ειδικά σε ένα άθλημα που μοιάζει καταδικασμένο να ξεχνάς τα highlights του.

Ο Michael Schumacher είχε πάντα τέτοιες στιγμές, ο Ayrton Senna τις δικές του, όπως και ο Lewis Hamilton. Αλλά ανάμεσα σε αυτούς, ήταν ο Mika Häkkinen που έχει ίσως την πιο εμφατική στην ιστορία ολόκληρης της Formula 1. Μια προσπέραση βγαλμένη από ταινία του Hollywood, καλύτερη και από εκείνες του Brad Pitt στο F1: The Movie.

Ήταν στην πίστα του Spa το 2000. Τότε που ο κορυφαίος Michael Schumacher προσπαθούσε να επικρατήσει αλλά μαζί με τον Ricardo Zonta θα γίνονταν ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας.

Πριν από την προσπέραση ήταν ήδη πρωταθλητής

Για να καταλάβεις γιατί εκείνη η στιγμή έχει τόσο μεγάλη σημασία, πρέπει απλώς να θυμηθείς ποιος ήταν ο Mika Häkkinen ο οποίος στις 3 Οκτωβρίου θα είναι στο ΟΑΚΑ για το Allwyn x McLaren Racing: Live in Athens.

Ο Φινλανδός ήταν δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1, κατέκτησε back 2 back τίτλους το 1998 και το 1999 με τη McLaren-Mercedes, τον πρώτο απέναντι στον Michael Schumacher, ενώ το 1999 χρειάστηκε να παλέψει μέχρι τέλους για να κρατήσει τον τίτλο, ολοκληρώνοντας τη σεζόν με 76 βαθμούς έναντι 74 του Eddie Irvine.

Ο ξανθομάλλης πιλότος είχε ως χαρακτηριστικό ότι οδηγούσε γρήγορα -πολύ γρήγορα για την ακρίβεια- αλλά το βασικό του προσόν ήταν ότι όταν ερχόταν η στιγμή να πάρει μια απόφαση, είχε αυτή την επικίνδυνη «ψυχρή» ποιότητα που διαθέτουν οι πραγματικά μεγάλοι οδηγοί: ήξερε πότε να επιτεθεί.

Πάμε τώρα στην πίστα της 27ης Αυγούστου 2000

Spa-Francorchamps, και οι Häkkinen με τον Schumacher δίνουν σκληρή μάχη για τη νίκη αλλά και για το πρωτάθλημα. Ο «Σούμι» προπορεύεται στο Γκραν Πρι αλλά ο Φινλανδός τον κυνηγάει με μανία στους τελευταίους γύρους, καμία προσπάθειά του όμως δεν βρίσκει τόπο. Άλλωστε, ένας από τους λόγους που ο Schumacher, θεωρείται ο κορυφαίος δεν είναι μόνο οι προσπεράσεις του, αλλά και η μαεστρία στο να μην αφήνει κανέναν να τον προσπεράσει. Και αν τελικά το έκανε, θα έπρεπε να δεινοπαθήσει για να τα καταφέρει.

Στην Kemmel Straight, σε ταχύτητες περίπου 340 km/h, ο Häkkinen επιχείρησε να κινηθεί προς την εσωτερική και ο Schumacher έκλεισε τη γραμμή, στέλνοντας τη McLaren προς το γρασίδι. Ήταν μια στιγμή που οι περισσότεροι οδηγοί θα περίμεναν, όχι όμως ο Häkkinen.

Ξάφνου, εμφανίζεται μπροστά τους ο Ricardo Zonta, ο Βραζιλιάνος ο οποίος οδηγούσε τη BAR-Honda και ήταν έναν γύρο πίσω, επομένως έπρεπε να αφήσει τους δύο να περάσουν. Και κάπου εκεί συνέβη η απόλυτη έμπνευση. Η απόλυτη διπλή προσπέραση

Ο Schumacher βλέπει τον Zonta και πηγαίνει αριστερά. Ο Häkkinen το ίδιο και πηγαίνει δεξιά. Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου έχεις τρία μονοθέσια να κινούνται με τεράστια ταχύτητα, με τους δύο πρωταγωνιστές να επιλέγουν διαφορετικές πλευρές.

Και τότε ο Häkkinen περνάει και τους δύο. Ταυτόχρονα, λες και το είχε σχεδιάσει από πριν, μόνο που το αποφάσισε εκείνη τη στιγμή.

Η Formula 1 εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη φάση μία από τις πιο αξιομνημόνευτες προσπεράσεις στην ιστορία του σπορ. Η ίδια η McLaren την έχει συμπεριλάβει στις πιο θρυλικές στιγμές της ιστορίας της, σημειώνοντας ότι ο Häkkinen πήρε την απόφαση στα περίπου 340 km/h και βγήκε μπροστά στο φρενάρισμα για τη Les Combes.

«Το συναίσθημα ήταν εκπληκτικό, αυτή η στιγμή την οποία βιώσαμε εκείνο το δευτερόλεπτο. Το προσπεράσεις τον Michael με τέτοιο τρόπο απλώς είναι σαν το μυαλό να επανέρχεται στη φυσική του κατάσταση. Κυρίως όμως είναι η αίσθηση ότι έχω 100% τον έλεγχο του αμαξιού μου» θα δηλώσει ο Φινλανδός μετά το απόλυτο highlight.

Για την ιστορία, ο Häkkinen που είδε πρώτος την καρό σημαία στο Γκραν Πρι του Βελγίου, μπορεί να μην κατέκτησε ξανά άλλο τίτλο και μια χρονιά αργότερα να ανακοίνωνε την προσωρινή του αποχώρηση η οποία όμως εξελίχθηκε σε μόνιμη, η επιρροή του ωστόσο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και την ανταγωνιστική φύση της Formula 1, ήταν πραγματικά μοναδική στην εκπληκτική δεκαετία των 90’s. Και το προσπέρασμα στον «Σούμι» αποτελεί την απόλυτη σφραγίδα για έναν πραγματικά σπουδαίο οδηγό.

Μία στιγμή. Μία απόφαση. Ένας παγκόσμιος πρωταθλητής. Και πάνω από όλα, μία προσπέραση που, όσο κι αν έχουν περάσρι τα χρόνια, δύσκολα θα ξεπεραστεί.