Πριν φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ελβετίας και καθιερωθεί στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ο Ρέμο Φρόιλερ ήταν ένα μικρό παιδί που ακολουθούσε παντού τον μεγαλύτερο αδερφό του, Ντάριο. Εκείνος ήταν που τον έβαλε για πρώτη φορά στο γήπεδο και αποτέλεσε το πρώτο του στήριγμα στα ποδοσφαιρικά του βήματα.
Ο Φρόιλερ ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο μόλις στα πέντε του χρόνια, στη Χίνβιλ, ακολουθώντας τον αδερφό του που ήταν ήδη μέλος της ομάδας. Η μητέρα τους, Σαμπίν, είχε ζητήσει από τον προπονητή να προπονούνται μαζί, ώστε να διευκολύνεται η καθημερινότητα της οικογένειας. Έτσι, ο μικρός Ρέμο βρέθηκε από νωρίς να αγωνίζεται απέναντι σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας.
Εκείνα τα χρόνια απέκτησε και το πρώτο του παρατσούκλι. Ήταν ο μικρότερος της ομάδας και όλοι σχεδόν τον αποκαλούσαν «Μίνι». Η παρουσία του Ντάριο δίπλα του, όμως, λειτουργούσε ως ασπίδα. Ο μεγαλύτερος αδερφός του τον καθοδηγούσε στις προπονήσεις και στους αγώνες και του έδινε την αυτοπεποίθηση που χρειαζόταν για να ανταγωνιστεί μεγαλύτερους και πιο δυνατούς αντιπάλους.
Η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο εύκολη. Η μετακίνησή του στη Γκρασχόπερ δεν εξελίχθηκε όπως θα περίμενε και ο Φρόιλερ επέστρεψε στη Βίντερτουρ, αναζητώντας μια νέα αρχή. Εκεί ενημερώθηκε από τον προπονητή του πως δεν μπορούσε να του εγγυηθεί θέση στο βασικό σχήμα. Δεν απογοητεύτηκε, ούτε ζήτησε κάτι περισσότερο από την ευκαιρία να δουλέψει και να διεκδικήσει τη θέση του μέσα από την καθημερινή προσπάθεια.
Η περίοδος εκείνη αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Υπομονή, πειθαρχία και ψυχραιμία έγιναν στοιχεία που τον συνόδευσαν σε ολόκληρη την καριέρα του. Παράλληλα, η οικογένειά του παρέμεινε στο πλευρό του. Η μητέρα του πίστευε στις δυνατότητές του ακόμη και όταν η πορεία του έδειχνε να έχει σταματήσει, ενώ ούτε εκείνη ούτε ο Ντάριο τον πίεσαν να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 2016, όταν η Αταλάντα τον έφερε στο Μπέργκαμο. Υπό τις οδηγίες του Τζαν Πιέρο Γκασπερίνι, ο Φρόιλερ βρήκε το περιβάλλον που ταίριαζε στα χαρακτηριστικά του. Καθιερώθηκε, αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ και έγινε βασικό μέλος μιας ομάδας που ξεχώρισε στην Ιταλία και την Ευρώπη.
Στην Αταλάντα γεννήθηκε και το προσωνύμιο «Iceman», δηλαδή «άνθρωπος από πάγο». Οι Ιταλοί θέλησαν με αυτόν τον τρόπο να αναδείξουν την ψυχραιμία και την ηρεμία του μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ελβετός μέσος έδειχνε πως δεν επηρεαζόταν από την πίεση, διατηρούσε καθαρό μυαλό και έπαιρνε σωστές αποφάσεις ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Ακολούθως, στη Μπολόνια, ο Ρέμο Φρόιλερ συνέχισε να αποτελεί σημαντικό μέλος της ομάδας, προσφέροντας εμπειρία, σταθερότητα και τακτική συνέπεια στη μεσαία γραμμή. Η παρουσία του στην Εθνική Ελβετίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο επιβεβαίωσε παράλληλα τον ηγετικό του ρόλο.
Πηγή: www.onsports.gr