Πριν από τριάντα χρόνια, η 14η Φεβρουαρίου περνούσε σχεδόν απαρατήρητη. Μερικά λουλούδια, λίγες καρτούλες, το χαρακτηριστικό λούτρινο αρκουδάκι. Σήμερα, αν δεν έχεις κλείσει τραπέζι αρκετές μέρες πριν, μάλλον θα τρως σπίτι. Το “fully booked” είναι η καθολική πραγματικότητα για σχεδόν όλα τα εστιατόρια της Αθήνας. Κάπου ανάμεσα στα τριαντάφυλλα της δεκαετίας του ’90 και τα degustation μενού του σήμερα, οι Έλληνες άλλαξαν τον τρόπο που γιορτάζουν την αγάπη. Από το υλικό δώρο στην εμπειρία και από το “δεν πιστεύω σε αμερικανιές” στο “έκλεισες τραπέζι;”.
Από την απόρριψη στην αποδοχή
Στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’90, ο Άγιος Βαλεντίνος θεωρούνταν “ξενόφερτη συνήθεια”. Το 1994 προτάθηκε μάλιστα ο Άγιος Υάκινθος ως ορθόδοξη εναλλακτική, αργότερα οι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα, κάποιοι πρότειναν ακόμα και τον Οδυσσέα με την Πηνελόπη. Δεν έπιασε τίποτα. Η 14η Φεβρουαρίου προχώρησε αθόρυβα, καταλαμβάνοντας σταδιακά χώρο στο ημερολόγιο και στις ζωές μας.
Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr