Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, η έννοια της ώρας δεν είχε τίποτα το παγκόσμιο. Κάθε πόλη ζούσε κυριολεκτικά με τη δική της ώρα, την οποία όριζε ανάλογα με το μεσημέρι, τη στιγμή που ο ήλιος έφτανε στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό. Αυτό μπορούσε να ρυθμίζει τους ρυθμούς ζωής και εργασίας των ανθρώπων μόνο τοπικά. Σήμαινε, επίσης, ότι δύο πόλεις, ακόμη και σχετικά κοντινές, μπορούσαν να έχουν διαφορά αρκετών λεπτών στην τοπική τους ώρα.
Οι σιδηρόδρομοι που άλλαξαν τα πάντα
Στις ΗΠΑ πριν από τη δεκαετία του 1880 υπήρχαν εκατοντάδες τοπικές «ηλιακές ώρες». Αυτή η πραγματικότητα που ίσχυε για αιώνες έφτασε να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Κάθε σιδηροδρομική εταιρεία, από τις αρκετές που είχαν ξεπηδήσει στην Αμερική, μπορούσε να χρησιμοποιεί δικό της σύστημα χρόνου για τα δρομολόγιά της, βασισμένο συχνά στην έδρα της ή σε έναν βασικό σταθμό της γραμμής της. Αυτό το μωσαϊκό χρόνου ήταν βιώσιμο μόνο όσο οι μετακινήσεις ήταν αργές. Με τη βιομηχανική επανάσταση και την ταχύτητα των τρένων όμως, ο χρόνος έπαψε να είναι τοπικός και προέκυψαν προβλήματα συνεννόησης και συντονισμού.
Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr