Αναφέρθηκε, επίσης, στις προκλήσεις της τραπεζικής εποπτείας και στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη χρειάζεται ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα ικανό να κινητοποιεί περισσότερα ευρωπαϊκά κεφάλαια και να τα κατευθύνει εκεί όπου μπορούν να στηρίξουν καλύτερα την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συνέντευξη του Κυριάκου Πιερρακάκη στο ECB Supervision Newsletter
1. Κατά τη διάρκεια της υποψηφιότητάς σας για την προεδρία του Eurogroup είχατε δηλώσει ότι τα ευρωπαϊκά κεφάλαια παραμένουν «παγιδευμένα σε εθνικά στεγανά που κατακερματίζουν τη ρευστότητα και περιορίζουν το βάθος των αγορών». Τι πρέπει να αλλάξει στην εποπτεία, το κανονιστικό πλαίσιο και τη δομή της αγοράς ώστε η Τραπεζική Ένωση να λειτουργεί ως μια πραγματικά ενοποιημένη αγορά;
Η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα ο ευρωπαϊκός χρηματοπιστωτικός τομέας έχει αλλάξει θεμελιωδώς. Για πολλά χρόνια, προτεραιότητά μας ήταν να οικοδομήσουμε ένα τραπεζικό σύστημα ισχυρό, σταθερό και ανθεκτικό. Αυτόν τον στόχο τον πετύχαμε. Σήμερα, η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί σε μια διαφορετική πρόκληση: να διασφαλίσει ότι το χρηματοπιστωτικό της σύστημα θα αποτελέσει μοχλό ανταγωνιστικότητας και μακροπρόθεσμης ανάπτυξης.
Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης εξαρτάται από την ικανότητά της να επενδύει στην καινοτομία, στην πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση, στην άμυνα, στις υποδομές και στις επιχειρήσεις που θα διαμορφώσουν το μέλλον της ηπείρου μας.
Γι’ αυτό, τόσο η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων όσο και ένας ανταγωνιστικός τραπεζικός τομέας αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες εξακολουθούν να αποτελούν τη βασική πηγή χρηματοδότησης της οικονομίας μας. Αν θέλουμε η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων να πετύχει, χρειαζόμαστε τράπεζες που να μπορούν να λειτουργούν πραγματικά σε ευρωπαϊκή κλίμακα, να στηρίζουν τις επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Ενιαία Αγορά και να κατευθύνουν αποτελεσματικά τα κεφάλαια προς τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ευρώπης.
Η πρόσφατη Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θέτει ακριβώς τα σωστά ζητήματα.
Πρώτον, πρέπει η διασυνοριακή τραπεζική δραστηριότητα να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Τα κεφάλαια και η ρευστότητα πρέπει να μπορούν να κυκλοφορούν πιο ελεύθερα εντός της Τραπεζικής Ένωσης, στηριζόμενα σε ισχυρότερες κοινές δικλίδες ασφαλείας και σε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ των εποπτικών αρχών. Μια ενοποιημένη τραπεζική αγορά δεν αποτελεί αυτοσκοπό – είναι το μέσο που επιτρέπει στα κεφάλαια να κατευθύνονται προς τις πιο παραγωγικές επενδυτικές ευκαιρίες σε ολόκληρη την Ευρώπη, διευρύνοντας τις δυνατότητες χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και αξιοποιώντας αποτελεσματικότερα τις ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις.
Δεύτερον, χρειαζόμαστε ένα κανονιστικό πλαίσιο που να ενισχύει τόσο την ανθεκτικότητα όσο και την ανταγωνιστικότητα. Η Ευρώπη οφείλει να συνεχίσει να διατηρεί υψηλά πρότυπα εποπτείας και ρύθμισης, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι κανόνες της ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα. Η προσαρμογή του κανονιστικού πλαισίου δεν σημαίνει χαλάρωση των προτύπων. Σημαίνει ένα πλαίσιο πιο προβλέψιμο, που θα στηρίζει αποτελεσματικότερα τις επενδύσεις, την καινοτομία και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Τρίτον, χρειάζεται απλούστευση. Η πολυπλοκότητα δεν πρέπει να μετατρέπεται σε ανταγωνιστικό μειονέκτημα. Μειώνοντας τις περιττές διοικητικές επιβαρύνσεις και καθιστώντας πιο συνεκτικά τα πλαίσια προληπτικής εποπτείας και εξυγίανσης, μπορούμε να επιτρέψουμε στις τράπεζες να επικεντρωθούν σε αυτό που γνωρίζουν να κάνουν καλύτερα: να χρηματοδοτούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, αντί να αναλώνονται στη διαχείριση περιττής κανονιστικής πολυπλοκότητας.
Σε τελική ανάλυση, το ζήτημα υπερβαίνει κατά πολύ τον τραπεζικό τομέα. Αφορά το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης. Η Ευρώπη δεν στερείται ταλέντου, ούτε φιλοδοξίας. Και, ασφαλώς, δεν στερείται αποταμιεύσεων. Αυτό που μας έλειπε ήταν η δυνατότητα να συνδέσουμε αυτές τις αποταμιεύσεις με τις επενδυτικές ευκαιρίες που θα διαμορφώσουν το επόμενο κεφάλαιο της ευρωπαϊκής ανάπτυξης. Η γεφύρωση αυτού του κενού αποτελεί μία από τις σημαντικότερες οικονομικές προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.
2. Σε αυτό το πλαίσιο, τι θα μπορούσε να συμβάλει στην υπέρβαση του πολιτικού αδιεξόδου γύρω από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασφάλισης Καταθέσεων (EDIS) και την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης;
Πιστεύω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε αλλάζοντας την οπτική μας. Για πολλά χρόνια, η συζήτηση γύρω από το EDIS περιστρεφόταν γύρω από την ισορροπία μεταξύ της μείωσης των κινδύνων και του επιμερισμού τους. Αυτό εξακολουθεί να είναι σημαντικό. Ωστόσο, ο κατακερματισμός δεν αποτελεί πλέον απλώς μια χρηματοπιστωτική αναποτελεσματικότητα, αλλά συνιστά μια στρατηγική ευπάθεια. Μπορεί η Ευρώπη να χρηματοδοτήσει το μέλλον της εάν η τραπεζική της αγορά εξακολουθεί να παραμένει διαιρεμένη από εθνικά σύνορα;
Η κοινή προστασία και η ενοποίηση της αγοράς πρέπει να προχωρήσουν παράλληλα.
Η πορεία προς τα εμπρός θα πρέπει να βασιστεί στη διαδοχή των βημάτων που συμφωνήθηκε στο Eurogroup το 2022: πρώτα, να ενισχυθεί το κοινό πλαίσιο για τη διαχείριση τραπεζικών κρίσεων και τα εθνικά συστήματα εγγύησης καταθέσεων και, στη συνέχεια, να αξιολογηθούν, με βάση τη συναίνεση, τα εναπομείναντα στοιχεία που απαιτούνται για την ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης.
Η μεταρρύθμιση του πλαισίου CMDI, που υιοθετήθηκε φέτος, ολοκληρώνει το πρώτο στάδιο αυτής της διαδικασίας. Βελτιώνει τη διαχείριση των τραπεζικών αποτυχιών, ενισχύει την προστασία των καταθετών και συμβάλλει στον περιορισμό της επιβάρυνσης των φορολογουμένων. Προτεραιότητα πλέον αποτελεί η αποτελεσματική εφαρμογή της.
Βλέπω επίσης θετικά την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αντικαταστήσει την πρόταση του 2015 για το EDIS με ένα απλούστερο πλαίσιο, το οποίο θα κατανέμει με πιο ισορροπημένο τρόπο τις αρμοδιότητες και τη χρηματοδότηση μεταξύ εθνικού και κεντρικού επιπέδου, θα αντιμετωπίζει ενδεχόμενα προβλήματα ρευστότητας και θα διασφαλίζει ισότιμη προστασία των καλυπτόμενων καταθέσεων σε ολόκληρη την Τραπεζική Ένωση.
Το πρόγραμμα εργασιών του Eurogroup για τον Ιούλιο μάς παρέχει έναν σαφή οδικό χάρτη για το δεύτερο στάδιο: να αξιολογήσουμε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από το 2022 και να εντοπίσουμε, μέσα από συναινετική προσέγγιση, τα πρόσθετα μέτρα που απαιτούνται για την άρση των εναπομείναντων εμποδίων στην ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του τραπεζικού τομέα της ζώνης του ευρώ, ενόψει των νομοθετικών προτάσεων που αναμένεται να παρουσιάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2027.
Μια ισχυρότερη Τραπεζική Ένωση αποτελεί το θεμέλιο τόσο για την επιτυχή υλοποίηση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων όσο και για την ικανότητα της Ευρώπης να χρηματοδοτήσει το δικό της μέλλον. Γι’ αυτό πιστεύω ότι σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής συναίνεσης. Ευθύνη μας είναι να μετατρέψουμε αυτή την κοινή αντίληψη σε συγκεκριμένα, ρεαλιστικά και συναινετικά βήματα που θα ενισχύσουν την Τραπεζική Ένωση προς όφελος όλων των Ευρωπαίων πολιτών.
Διαβάστε περισσότερα στο newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr