Το 2019 ο Άλι Ρόσλι ήταν 26 ετών. Εργαζόταν κοντά στις 80 ώρες την εβδομάδα. Ήταν βοηθός διευθυντή οικονομικού ελέγχου επιχειρήσεων στη Μαλαισία. Ένα καλό πόστο στη δουλειά, με εξοντωτικό όμως ωράριο. Ο ελεύθερος χρόνος του ήταν κοντά στο μηδέν. Αντί να αναζητήσει την επόμενη προαγωγή, θέλησε να κάνει μια παύση από την εργασία του. Είχε αποταμιεύσει αρκετά χρήματα για να αγοράσει μερικούς μήνες ανεξαρτησίας από τη δουλειά και το βαρύ της ωράριο. Αποφάσισε να ταξιδέψει. Έφυγε για δύο μήνες. Από το Πεκίνο ταξίδεψε προς την Ευρώπη, περνώντας από τη Ρωσία. Μόλις πέρσι έκανε το ίδιο. Ένα δεύτερο εργασιακό διάλειμμα που, αυτή τη φορά, κράτησε τέσσερις μήνες. Η ιστορία του έγινε ρεπορτάζ στο πρακτορείο Reuters.
Ο Ρόσλι δεν είχε κερδίσει το λαχείο. Είχε δοκιμάσει το micro-retirement. Μια προσωρινή, προσχεδιασμένη έξοδο από την εργασία, με στόχο να ζήσει σαν συνταξιούχος πολύ νωρίτερα από την ηλικία συνταξιοδότησής του. Το micro-retirement είναι μια ιδέα που απασχολεί όλο και περισσότερους εργαζομένους στα 30 και στα 40 τους. Όχι επειδή δεν θέλουν να ξαναδουλέψουν. Αλλά επειδή υπάρχει μια γενιά ανθρώπων που δεν μπορεί να περιμένει ως τα γεράματα για να ζήσει διαφορετικά.
Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr