Ένα παράδοξο αποτυπώνεται στη χρηματοοικονομική εικόνα των ελληνικών νοικοκυριών: από τη μία πλευρά, ο πλούτος τους αυξάνεται, με βασικό μοχλό την άνοδο της αξίας των κατοικιών, και από την άλλη, η πρόσβαση στη στέγη γίνεται ολοένα δυσκολότερη, το κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό σε αρκετές κατηγορίες πιστώσεων και η προοπτική νέων αυξήσεων των επιτοκίων επαναφέρει στο προσκήνιο τον κίνδυνο για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Η εικόνα που περιγράφει η Τράπεζα της Ελλάδος στην Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας του Οκτωβρίου 2026 είναι, εκ πρώτης όψεως, καθησυχαστική. Ο καθαρός πλούτος ανά κάτοικο στην Ελλάδα έφθασε τα 87.600 ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2026, αυξημένος κατά 7,9% σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα, ενώ ο λόγος του χρέους προς τα περιουσιακά στοιχεία υποχώρησε στο 9,2%, κάτω και από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.
Πίσω, όμως, από τους θετικούς αριθμούς κρύβεται μια σημαντική λεπτομέρεια: η ενίσχυση του πλούτου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι Έλληνες έχουν περισσότερα χρήματα διαθέσιμα για να ξοδέψουν, να αποταμιεύσουν ή να εξυπηρετήσουν ένα στεγαστικό δάνειο. Μεγάλο μέρος της αύξησης προέρχεται από την ανατίμηση ακινήτων που ήδη κατέχουν. Πρόκειται, δηλαδή, για περιουσία που αποτιμάται υψηλότερα, χωρίς να μετατρέπεται αυτομάτως σε εισόδημα.
Και αυτή είναι η ουσία του ζητήματος: η ελληνική οικογένεια μπορεί να εμφανίζεται πλουσιότερη στους ισολογισμούς της, αλλά να αντιμετωπίζει αυξημένες δυσκολίες στην καθημερινότητά της, ιδιαίτερα όταν αναζητά κατοικία, πληρώνει ενοίκιο ή επιχειρεί να χρηματοδοτήσει την αγορά ενός σπιτιού με τραπεζικό δανεισμό.
Διαβάστε αναλυτικά στο newmoney.gr
Ειρήνη Σακελλάρη
Πηγή: www.protothema.gr