Στις αρχές του 20ού αιώνα, το ρολόι χειρός δεν είχε ακόμη σταθεροποιηθεί ως αντικείμενο. Ήταν ευαίσθητο, εκτεθειμένο, με βασικό του αδύναμο σημείο την κορώνα. Η σκόνη και η υγρασία μπορούσαν εύκολα να εισχωρήσουν στον μηχανισμό, καθιστώντας το περισσότερο κόσμημα παρά εργαλείο. Η Rolex έδωσε τη λύση το 1926 με την κάσα Oyster. Για πρώτη φορά, η στεφάνη, το καπάκι και η κορώνα βίδωναν πάνω στο σώμα, δημιουργώντας ένα πλήρως σφραγισμένο περιβάλλον. Το όνομα δεν ήταν τυχαίο, όπως ένα στρείδι προστατεύει το εσωτερικό του έτσι και η κάσα προστάτευε τον μηχανισμό. Η απόδειξη ήρθε σχεδόν αμέσως.
Διαβάστε περισσότερα: www.newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr
