Από τον κορσέ στο Ozempic: Το ιδανικό σώμα στη βιομηχανία της μόδας

Από τους κορσέδες της βικτωριανής εποχής μέχρι τη σημερινή κουλτούρα του Ozempic, η ιστορία της μόδας παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με τον έλεγχο της γυναικείας εικόνας και με μια αδιάκοπη αναζήτηση του «ιδανικού» σώματος. Τα τελευταία χρόνια, στο λεξιλόγιο της μόδας, οι έννοιες «συμπερίληψη», «θετικότητα σώματος» και «διαφορετικότητα» έχουν γίνει σχεδόν υποχρεωτικές σε κάθε συζήτηση που αφορά τις επιδείξεις, τις καμπάνιες και τη σύγχρονη αισθητική κουλτούρα. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη ρητορική, η πραγματικότητα παραμένει πολύ λιγότερο ριζοσπαστική απ’ όσο θα ήθελε να πιστεύει η βιομηχανία.

Υπάρχει, βέβαια και μια πραγματικότητα που η μόδα γνωρίζει ανέκαθεν πολύ καλά: τα ρούχα, ειδικά στο επίπεδο της πασαρέλας και της υψηλής μόδας, αναδεικνύονται ιδανικά πάνω σε ένα λεπτό, υγιές και γυμνασμένο σώμα. Οι γραμμές, οι αναλογίες και η κίνηση του ενδύματος «διαβάζονται» έτσι πιο καθαρά, γι’ αυτό και εξακολουθεί να προτιμά συγκεκριμένους σωματότυπους. Και επειδή η μόδα παραμένει πάνω απ’ όλα μια βιομηχανία, δηλαδή στοχεύει στις πωλήσεις, συνεχίζει να επενδύει σε αυτό που θεωρεί εμπορικά πιο επιθυμητό. Η κίνηση προς μια πιο διευρυμένη εικόνα ομορφιάς, έστω και διστακτικά, είναι μεν εμφανής, αλλά παρά τη ρητορική της συμπερίληψης, οι αριθμοί εξακολουθούν να αποκαλύπτουν ότι το κυρίαρχο πρότυπο της μόδας παραμένει εντυπωσιακά στενό.

Διαβάστε περισσότερα στο Newmoney.gr