Πριν από το Game 1 του Παναθηναϊκού με τη Βαλένθια στην Ισπανία άπαντες θεωρούσαν την ομάδα του Εργκίν Αταμάν… τελειωμένη.
Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν πίστη στην ομάδα που βρέθηκε στην 7η θέση της κατάταξης, μιας και η πλειοψηφία σχετικών και άσχετων ήθελε την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ να περνάει… αέρα στο Final-4 του Telekom Center Athens.
Και μέχρι ενός σημείου ήταν φυσιολογικός ο θαυμασμός μιας ομάδας που επέδειξε εξαιρετική συνέπεια και σταθερότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, έπαιξε μπάσκετ που δεν έχει συνηθίσει το ευρωπαϊκό… μάτι (με εξαίρεση την Παρί της περσινής σεζόν), ανέδειξε τον κορυφαίο προπονητή της χρονιάς και παράλληλα οι παίκτες της έκαναν εντυπωσιακό step up μέσα στη σεζόν.
Όμως αυτό απέχει… έτη φωτός από το να θεωρείς ότι ο Παναθηναϊκός των επτά ευρωπαϊκών, ο Παναθηναϊκός του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, του Εργκίν Αταμάν, του Κώστα Σλούκα, του Κέντρικ Ναν, του NHD και όλων των άλλων αστεριών θα πήγαινε στη Βαλένθια ως πρόβατο για… σφαγή.
Ο Παναθηναϊκός την προηγούμενη εβδομάδα έκλεισε στόματα, έδωσε απαντήσεις και εξέθεσε κόσμο και… κοσμάκη. Και το ότι όλοι εκείνοι οι ειδικοί που περίμεναν το 2-0 και μετά το 0-2 βγήκαν και γύρισαν τούμπα το… μπιφτέκι αντί να αναγνωρίσουν το λάθος τους απλά εκτέθηκαν ακόμα περισσότερο γιατί προχώρησαν σε κίνηση άκρως… αναμενόμενη.
Μετά το 0-2 ξεκίνησε η αποδόμηση της Βαλένθια. Η πλήρης αποδόμηση. Και τι δεν ακούσαμε και τι δεν διαβάσαμε. «Λίγος για τα playoffs ο Μαρτίνεθ», «Παντελώς άπειροι γι αυτό το επίπεδο οι Ισπανοί», «Ανίκανοι να διαχειριστούν την πίεση και τα συναισθήματά τους» και πολλά ακόμα σχετικά που δεν είχαν να κάνουν μόνο με την αποδόμηση της ισπανικής ομάδας, αλλά και τη μείωση της επιτυχίας του Παναθηναϊκού. Και όλα αυτά από τους ίδιους ανθρώπους. Εκείνοι δηλαδή που έφερναν τη Βαλένθια μια ανάσα από τον τελικό της διοργάνωσης, ξαφνικά την παρουσίασαν ως μια ομάδας μικρομεσαίου επιπέδου. Και όλα αυτά επειδή ο Παναθηναϊκός έκανε το ένα break μετά το άλλο.
Φτάσαμε στο σημείο να διαβάσουμε πως στον Παναθηναϊκό πρέπει να προβληματιστούν που κέρδισαν τόσο… δύσκολα και με μικρές διαφορές παιχνίδια που ήταν δικά τους. Μα… είναι να γελάει κανείς!
Αυτή είναι η αλήθεια. Η εντυπωσιακή αντεπίθεση του Παναθηναϊκού, ένα μήνα πριν από το τζάμπολ του Final-4 της Αθήνας… ταρακούησε κόμσο. Τρόμαξε κόσμο. Όλους εκείνους που νόμιζαν ότι θα πάνε στο Telekom Center Athens και θα παίξουν μπάλα μόνοι τους. Είχαν αρχίσει και έκαναν… όνειρα. Αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Θεωρούσαν ότι αν βγάλουν τον Παναθηναϊκό από τη μέση όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Και δίκιο έχουν. Έτσι είναι. Αλλά ο Παναθηναϊκός δε μπορεί να βγει από τη μέση Κάθε φορά το ίδιο λάθος. Όποιος δε λογαριάζει τον Παναθηναϊκό στο τέλος το… πληρώνει.
ΥΓ1: Η δουλειά για τον Παναθηναϊκό δεν έχει τελειώσει ακόμα. Οι «πράσινοι» χρειάζονται μια νίκη ακόμα για να πάρουν το εισιτήριο για το Final-4. Αύριο το βράδυ έχουν την ευκαιρία τους και δεν πρέπει να την αφήσουν να πάει χαμένη.
ΥΓ2: Γιαβόρ, Νέντοβιτς, Σούκιτς στο Game 3… Όλα τα… μωρά στο glass floor! Μακάρι να βγούμε ψεύτες.
ΥΓ3: Αυτό που πάει να πετύχει ο Παναθηναϊκός, χωρίς τον Κώστα Σλούκα, είναι… μνημειώδες. Αν ο Παναθηναϊκός κάνει «σκούπα» κόντρα στη Βαλένθια χωρίς τον αρχηγό και ηγέτη του, τότε θα μιλάμε για ένα ακόμα τεράστιο επίτευγμα που μόνο το «τριφύλλι» μπορεί να πετύχει.
ΥΓ4: Βγαίνει ο ΜακΚόλουμ και εκθέτει τα… παπαγαλάκια της Euroleague σε όλη την Ευρώπη. Και ακολουθεί ο κάθε άσχετος να μας πει την άποψή του για την τιμωρία του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού. Και ξαφνικά όλοι ασχολούνται με τον Παναθηναϊκό και τον DPG.
ΥΓ5: Μήτσο, ευχαριστώ ρε…
Πηγή: www.onsports.gr