Τα καλοπληρωμένα επαγγέλματα στην Ελλάδα αφορούν κυρίως την πληροφορική, τα χρηματοοικονομικά, την κυβερνοασφάλεια, την ανάλυση δεδομένων, την ενέργεια και τις αερομεταφορές, τα οποία παρουσιάζουν μεγάλη ζήτηση και υψηλές αποδοχές λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού.
Ειδικότερα, οι κλάδοι με τις καλύτερες απολαβές είναι ο τραπεζικός, ο ναυτιλιακός, η φαρμακοβιομηχανία, οι κατασκευές και ο τουρισμός (σε ανώτατα διοικητικά στελέχη). Οι αμοιβές για τις διευθυντικές θέσεις (CEO, CFO, μάνατζερ), για εξειδικευμένους γιατρούς, δικαστές και στελέχη τεχνολογίας ξεπερνούν τα 3.000-5.000 ευρώ μεικτά μηνιαίως. Οι ηλικίες 35-44 έχουν τις υψηλότερες αποδοχές, με πολλούς να λαμβάνουν πάνω από 2.700 ευρώ.
Ανάμεσα στις εταιρείες με τους υψηλότερους μισθούς στην Ελλάδα το 2025 συγκαταλέγονται οι Παπαστράτος, Costa Navarino, ΒΙΑΝΕΞ, Σκλαβενίτης, Aegean, Motor Oil, Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, HELLENiQ ENERGY, Demo και Intralot.
Στους εν λόγω κλάδους υψηλής παραγωγικότητας καταγράφεται σημαντική αύξηση των θέσεων εργασίας, με αποτέλεσμα να ανέβουν και οι μισθοί. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, σημειώνουμε:
■ Tα χρηματοοικονομικά καταγράφουν μέσο μισθό 2.940 ευρώ και 39.162 εργαζομένους.
■ Η παροχή ενέργειας 2.613 ευρώ και 23.071 εργαζομένους.
■ Ο προγραμματισμός Η/Υ και η παροχή συμβούλων έχει μέσο μισθό 2.324 ευρώ και 48.515 εργαζομένους.
■ Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης με 2.175 ευρώ και 12.023 εργαζομένους και
■ η φαρμακοβιομηχανία με μισθό 2.108 ευρώ και 17.272 εργαζομένους.
Οι εργαζόμενοι των €1.000
Ωστόσο, η αγορά εργασίας έχει και μια άλλη όχι τόσο λαμπερή όψη, καθώς η πλειονότητα των εργαζομένων αρκείται σε αμοιβές κοντά στα 1.000 ευρώ. Δηλαδή, εκτός από το καλά αμειβόμενο 10%, σύμφωνα με την έκθεση του ΙΟΒΕ για τους μισθούς στην Ελλάδα, οι μέσοι μισθοί των εργαζομένων παραμένουν καθηλωμένοι παρά την ακρίβεια που έχει ήδη πάρει την άγουσα λόγω των επιπτώσεων των διεθνών εξελίξεων.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της «Εργάνης», μόνο 126.963 (5,16%) λαμβάνουν μισθό από 2.001 έως 2.500 ευρώ, ενώ ακόμα λιγότεροι, 112.075 εργαζόμενοι, το 4,55% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα, λαμβάνουν μισθό άνω των 3.000 ευρώ, την ίδια ώρα που ένας στους τρεις μισθωτούς αμείβεται με έως 1.000 ευρώ τον μήνα.
Η εικόνα δεν πρόκειται να αλλάξει καθώς, όπως εκτιμούν οι οικονομολόγοι, οι μέσοι μισθοί το 2026 δεν θα αυξηθούν πάνω από 1,5%, εφόσον οι εργοδότες επιλέγουν να κινηθούν συντηρητικά κυρίως λόγω της ανησυχίας που προκαλεί η διεθνή σκηνή και του αυξημένου κόστους της ενέργειας, ενώ πάγιο αίτημα των επιχειρήσεων είναι η μείωση της λεγόμενης «φορολογικής σφήνας» που αυξάνει το λειτουργικό κόστος. Την ίδια ώρα ο πληθωρισμός καταγράφει ανοδική πορεία και αναμένεται να κλείσει στο 4% για την τρέχουσα χρονιά.
Το θετικό στοιχείο είναι ότι άνοιξε η αυλαία για την υπογραφή περισσότερων συλλογικών συμβάσεων και κυρίως για την επέκτασή τους σε όλους τους εργαζομένους του κλάδου, μέσω της νέας συνθήκης που δημιουργεί ο νόμος της κοινωνικής συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων, ο οποίος εισάγει πιο ευέλικτες προϋποθέσεις, διευκολύνοντας τη διαδικασία.
Ανισότητα ανδρών – γυναικών
Με βάση τα στοιχεία του ΕΦΚΑ (Ιανουάριος 2026), ο μέσος μισθός στις μεγάλες επιχειρήσεις, αν συμπεριλάβουμε και τη μερική απασχόληση, κυμαίνεται στα 1.354,05 ευρώ – και μόνο, όπως προαναφέραμε, στους άνδρες πλήρους απασχόλησης φτάνει στα 1.572 ευρώ. Σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι γυναίκες, των οποίων ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στις μεγάλες επιχειρήσεις φτάνει τα 1.397,31 ευρώ, δηλαδή παίρνουν 175,28 ευρώ λιγότερα από τους άνδρες.
Στη μερική απασχόληση, όπου οι γυναίκες είναι περισσότερες, ο μέσος μισθός είναι μεγαλύτερος των ανδρών και φτάνει τα 617,1 έναντι 546,09 ευρώ των ανδρών. Στις μικρές επιχειρήσεις με προσωπικό κάτω των 10 ατόμων ο μέσος μισθός ανέρχεται για τους άνδρες στα 1.108,59 ευρώ και για τις γυναίκες στα 1.036,24. Εχει ενδιαφέρον να εστιάσουμε στις διαφορές των αμοιβών ανάμεσα στα δύο φύλα με αφορμή και τον νόμο του υπουργείου Εργασίας με τίτλο: «Ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», που ψηφίστηκε στο τέλος Ιουνίου. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, οι μέσες ωριαίες αποδοχές των γυναικών είναι κατά 13,4% χαμηλότερες από τις αντίστοιχες των ανδρών, ενώ στην Ευρώπη το μισθολογικό χάσμα ανέρχεται σε 11,1%. Σε σχέση με τους κλάδους της οικονομίας, στην κορυφή βρίσκεται ο κλάδος της ενημέρωσης και επικοινωνίας, όπου το χάσμα φτάνει το 25,3%. Ακολουθούν το χονδρικό και λιανικό εμπόριο, με 20,1%, ποσοστό που παραμένει σταθερά υψηλό.
Στην τρίτη θέση βρίσκονται οι χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες με 19,0%, ενώ η διαχείριση ακίνητης περιουσίας καταγράφει χάσμα μισθών 18,7%. Υψηλές ανισότητες εμφανίζει και η μεταποίηση με 17,4%, επιβεβαιώνοντας ότι οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται σημαντικά λιγότερο σε βιομηχανικούς κλάδους.
Ακολουθούν οι δραστηριότητες σχετικές με την υγεία και την κοινωνική μέριμνα με 14,4%, οι επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες με 11,8%, καθώς και η μεταφορά και αποθήκευση με 10,1%. Χάσμα αμοιβών ανά ηλικιακή ομάδα: όσο αυξάνεται η ηλικία τόσο διευρύνεται και η απόσταση στις αμοιβές μεταξύ των δύο φύλων. Ωστόσο, την έκπληξη κάνουν οι γυναίκες νέας ηλικίας κάτω των 25 ετών, οι οποίες παίρνουν περισσότερα από τους άνδρες. Η διαφορά οφείλεται στην αυξημένη εκπαιδευτική κατάρτιση των νέων γυναικών ή τη μεγαλύτερη συμμετοχή τους σε επαγγέλματα υψηλότερης ειδίκευσης στα πρώτα στάδια της καριέρας τους έναντι των ανδρών.
Οι διαφορές στις αμοιβές των δύο φύλων δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο αλλά απαντώνται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, 70 χρόνια μετά με την αρχή της «ίσης αμοιβής για ίση εργασία» που θεσμοθετήθηκε το 1957, με τη Συνθήκη τη Ρώμης. Η ισότητα παραμένει πεισματικά στα χαρτιά, με μικρές μόνο βελτιώσεις να έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια. Η Ευρώπη προχώρησε, οι γυναίκες κατέκτησαν δικαιώματα και ανέβηκαν στα υψηλότερα βάθρα, αλλά το εκκαθαριστικό της μισθοδοσίας εξακολουθεί να αποκαλύπτει ότι βρίσκονται σε υποδεέστερη θέση.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το 1963 οι γυναίκες κέρδιζαν μόλις 59 σεντς για κάθε δολάριο που λάμβαναν οι άνδρες. Το 2010 το ποσό αυτό αυξήθηκε στα 77 σεντς ανά δολάριο, σημειώνοντας μέση ετήσια βελτίωση περίπου μισού σεντ. Οι προβλέψεις, μάλιστα, είναι αποκαρδιωτικές καθώς, σύμφωνα με το «Forbes», η πλήρης μισθολογική ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών δεν αναμένεται να επιτευχθεί πριν από το 2056.
Σε ολόκληρη την Ε.Ε., μόνο το Λουξεμβούργο είναι ένα βήμα πριν από τη γεφύρωση της διαφοράς, ενώ σε καλό επίπεδο με μικρή μισθολογική διαφορά βρίσκονται το Βέλγιο, η Ιταλία, η Ρουμανία, η Μάλτα και η Σλοβενία. Αντίθετα, μεγάλο χάσμα καταγράφει η Λετονία (19%), η Αυστρία (18,3%), η Τσεχία (18%), η Ουγγαρία (17,8%) ακόμα και η Γερμανία (17,6%). Το χάσμα στις αμοιβές μεταξύ των φύλων σημαίνει ότι οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας σε μεγάλη ηλικία. Το 2020, οι γυναίκες στην Ε.Ε. ηλικίας άνω των 65 ετών έλαβαν συντάξεις που ήταν κατά μέσο όρο 28,3% χαμηλότερες από τις συντάξεις που λάμβαναν οι άνδρες.
Οι αιτίες του χάσματος
Οι βασικοί λόγοι για τη διαφορά στις αμοιβές σχετίζονται με το επίπεδο μόρφωσης, την εργασιακή εμπειρία ή την εργασία μερικής απασχόλησης. Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία του 2022, σχεδόν το 1/3 των γυναικών (28%) εργάζεται με μερική απασχόληση με αποτέλεσμα να λαμβάνει χαμηλότερες αμοιβές ενώ το 1/3 των εργαζόμενων γυναικών στην Ε.Ε. διέκοψε την επαγγελματική του σταδιοδρομία για να αφιερωθεί στη φροντίδα των παιδιών.
Περίπου το 1/4 της συνολικής διαφοράς αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων μπορεί να εξηγηθεί από την υπερεκπροσώπηση των γυναικών σε τομείς σχετικά χαμηλά αμειβόμενους, όπως η περίθαλψη, η υγεία ή η εκπαίδευση. Παρότι έχει αυξηθεί ο αριθμός των γυναικών σε θέσεις ευθύνης, υπολείπεται ακόμα από αυτόν των ανδρών. Για παράδειγμα, το 2021 οι γυναίκες κατείχαν κατά μέσο όρο το 34,7% των διευθυντικών θέσεων στην Ε.Ε. Ωστόσο και πάλι οι γυναίκες διευθύντριες κερδίζουν 23% λιγότερα ανά ώρα από τους άνδρες διευθυντές.
Τι προβλέπει ο νέος νόμος: το τοπίο επιχειρεί να αλλάξει ο νόμος του υπουργείου Εργασίας για την ενίσχυση της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών, ο οποίος εισάγει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη μισθολογική διαφάνεια τόσο πριν από την πρόσληψη όσο και κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης. Στην πράξη, το βασικό σημείο της ρύθμισης ορίζει ότι αν οι μισθολογικές διαφορές είναι πάνω του 5%, τότε οι εργοδότες θα πρέπει να προβούν σε διορθώσεις, δηλαδή σε αυξήσεις μισθών για να καλύψουν τη διαφορά. Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει συμμόρφωση στη διόρθωση του χάσματος στις αμοιβές η ευρωπαϊκή οδηγία δίνει το δικαίωμα στους εργαζομένους να διεκδικούν αποζημίωση.
Φωτογραφία: SOOC
Πηγή: www.protothema.gr