Πώς η ανθρώπινη βλακεία διαμορφώνει την κοινωνία

«Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και για το πρώτο δεν είμαι σίγουρος», είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. «Δεν υπάρχει άλλη αμαρτία εκτός από την ηλιθιότητα», είπε τονίσει ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο οποίος κατά την άφιξή του στις ΗΠΑ το 1882 είχε δηλώσει με τον γνωστό του σαρκασμό: «Δεν έχω τίποτα να δηλώσω, παρά μόνο την ιδιοφυΐα μου». Από την πλευρά του, ο Μπέρτραντ Ράσελ παρατηρούσε πως «το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι οι ανόητοι είναι απόλυτα βέβαιοι για τον εαυτό τους, ενώ οι ευφυείς γεμάτοι αμφιβολίες».

Υπάρχει «αντίδοτο» στη βλακεία;

Η βλακεία γοητεύει φιλοσόφους, ψυχολόγους και επιστήμονες -και προβληματίζει όλους τους υπόλοιπους κοινούς ανθρώπους. Σε αντίθεση με την απλή άγνοια, η βλακεία συχνά περιγράφεται ως επίμονη άρνηση της λογικής, άκριτη εμπιστοσύνη σε ψευδείς πληροφορίες ή αδυναμία αυτοκριτικής και κριτικής σκέψης. Αφέλεια, κακές αποφάσεις ή απλώς μειωμένη αντίληψη; Οι ειδικοί διαχωρίζουν τις έννοιες. Η αφέλεια συνδέεται συνήθως με την έλλειψη εμπειρίας και μπορεί να λειτουργήσει ως μέρος της προσωπικής εξέλιξης, αφού οι άνθρωποι μαθαίνουν από τα λάθη τους. Οι λανθασμένες αποφάσεις αποδίδονται συχνά σε απροσεξία ή στιγμιαία κακή κρίση και όχι σε πρόθεση. Η ανοησία, αντίθετα, χαρακτηρίζεται από απερισκεψία, ενώ η ηλιθιότητα φανερώνει αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων, οδηγώντας σε επαναλαμβανόμενα λάθη που βλάπτουν τόσο το ίδιο το άτομο όσο και τους γύρω του.

Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr