14 χρόνια. Τι 14 χρόνια; Πως μπορεί να πέρασαν 14 χρόνια από εκείνο το βράδυ στο Caravel! Τα 14 χρόνια είναι περισσότερα και από την πρώτη θητεία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό. Και λέμε για την πρώτη θητεία γιατί πλέον, με κάθε επισημότητα, ο Σέρβος τεχνικός έχει ξεκινήσει τη δεύτερη θητεία του.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι και πάλι προπονητής του Παναθηναϊκού. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι και πάλι κάτοικος Αθηνών (λες και έπαψε ποτέ), είναι και πάλι κάτοικος Κολωνακίου. Κάτοικος Αμαρουσίου. Κάτοικος ΟΑΚΑ. Η πιο σωστά είναι πλέον κάτοικος Telekom Center Athens.
Το κείμενο που ακολουθεί μην το πάρετε τοις μετρητοίς. Θα είναι γεμάτο συγκίνηση, θα είναι γεμάτο υπερβολές, θα είναι γεμάτο από μη… αντικειμενικότητα. Ναι. Θα είναι ένα κείμενο «Αγιογραφία» στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Θα είναι ένα κείμενο αναμνήσεων και απαντήσεων. Αναμνήσεων όλων αυτών που είχαμε την τύχη και την ευλογία να ζήσουμε μαζί του, αλλά και απαντήσεων σε όλους εκείνους που με δόλιο τρόπο και με δόλιο σκοπό προσπάθησαν μέσω ψεμάτων να υποβαθμίσουν το έργο του, τις νίκες του, τις επιτυχίες του.
Κάποτε λέγαμε… «Φίλε imagine… Imagine μια μέρα να γυρίσει και να είναι πάλι προπονητής στον Παναθηναϊκό». Και η φαντασία έγινε πραγματικότητα. Το όνειρο εκατομμυρίων φίλων του «τριφυλλιού» πήρε σάρκα και οστά. Όπως την πρώτη φορά, το καλοκαίρι του 1999 ο Παύλος Γιαννακόπουλος τον έφερε στην Αθήνα, έτσι και τώρα, 27 καλοκαίρια μετά, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος βαδίζοντας και πάλι στα χνάρια του πατέρα του, δίνει τα κλειδιά στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς για να μπει και πάλι στο σπίτι του.
Λίγο πιο πάνω είπαμε για αναμνήσεις… Τίτλους, νίκες, ήττες, χαρές, στεναχώριες… ΟΑΚΑ, Σπόρτινγκ, Ζλάτιμπορ, Ελληνικό, ΣΕΦ, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μπολόνια, Βαρκελώνη, Βερολίνο, περιοχές και γήπεδα που ο «Ζοτς», μαζί με τον Παναθηναϊκό έγραψαν και έμειναν στην ιστορία. Για να κάτσεις να θυμηθείς έστω και το 10% όλων αυτών των χρόνων δε φτάνει ένα blog. Ίσως να μη φτάνουν και δύο και τρία και τέσσερα και πέντε… Όσα και τα ευρωπαϊκά που πανηγύρισε ο «Γκαστόνε» (εδώ γελάμε) με τον Παναθηναϊκό.
Αν προσπαθήσεις να του του θυμίσεις όλα αυτά το πιο πιθανό είναι να σου πει.. «This is history» με τον κλασικό ήχο του σφυρίγματός του και την κλασική κίνηση του χεριού του. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν έρχεται στον Παναθηναϊκό για να… βαδίσει στο μονοπάτι των επιτυχιών της πρώτης θητείας του. Των αδιανόητων εκείνων επιτυχιών. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έρχεται και πάλι στον Παναθηναϊκό για να δημιουργήσει ένα νέο μονοπάτι επιτυχιών. Έρχεται για να δημιουργήσει ένα νέο μπάσκετ. Για να δημιουργήσει μια νέα γενιά Παναθηναϊκών.
Υπάρχουν φίλοι του Παναθηναϊκού που στην πρώτη θητεία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο «τριφύλλι» ήταν παιδάκια. Μικρά. Και μαζί με τον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς μεγάλωσαν. Και έγιναν άντρες. Οικογενειάρχες. Και τώρα έχουν και αυτοί παιδιά. Και τον προσεχή Σεπτέμβριο θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια μοναδική στιγμή. Όπως πριν από πολλά πολλά χρόνια τους είχε πάρει ο πατέρας τους από το χέρι για να πάνε στο ΟΑΚΑ και να δούνε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς να ξεκινάει το «χτίσιμο» μιας ανεπανάληπτης «Δυναστείας», τώρα αυτό το παιδάκι θα πάρει το δικό του παιδί από το χέρι για να το πάει στο Telekom Center Athens και να περιμένουν, εκεί, κοντά στα 13 λεπτά πριν από το τζάμπολ να κάνει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς την εμφάνισή του και όση ώρα θα διαρκέσει το περπάτημά του από την φυσούνα στον πάγκο, όλοι μαζί θα τραγουδάνε το όνομα του στον ρυθμό του «παράμ παμ παμ» και ο Σέρβος θα χειροκροτεί με τα χέρια πάνω από το κεφάλι και πάντα τα κλειδιά με το μπρελόκ ανά χείρας.
Και τότε όλοι θα ξέρουν, φίλοι και εχθροί, πως ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι και πάλι εδώ. Έτοιμος για νέα «Δυναστεία».
ΥΓ1: Πριν καν συμφωνήσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Παναθηναϊκό, πριν κα υπογράψει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Παναθηναϊκό, πριν καν συναντηθεί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, οι… απέναντι είχαν ξεκινήσει τον «πόλεμο» της προπαγάνδας. Να μειώσουν το έργο του «Ζοτς», να μειώσουν τις επιτυχίες του, να τονίσουν την ημερομηνία γέννησής του και όλα αυτά τα «αντικειμενικά» και γραφικά με τα οποία πίστευαν και πιστεύουν ότι μπορούν να αντιτάξουν στην επιστροφή του κορυφαίου. Αρκετά γελάσαμε, τώρα ήρθε η ώρα για μπάσκετ.
ΥΓ2: Πεδουλάκης, Αλβέρτης, Ιβάνοβιτς, Τζόρτζεβιτς, Πασκουάλ, Πιτίνο, Βόβορας, Πρίφτης, Ράντοβιτς, Σερέλης, Αταμάν. Μετά από την πρώτη και πριν από τη δεύτερη θητεία του «Ζοτς» στον Παναθηναϊκό. Όλοι κάτι έδωσαν. Άλλοι λιγότερα, άλλοι περισσότερα. Άλλοι με λάθη, άλλοι με σωστά. Το θέμα είναι ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς παίρνει και πάλι τον Παναθηναϊκό στα χέρια του μεγαλύτερο απ’ ότι τον άφησε, με έναν και μόνο σκοπό. Να τον κάνει ακόμα μεγαλύτερο και από αυτόν που ονειρευόταν πριν φύγει. «Όνειρό μου είναι να φτάσω τον Παναθηναϊκό να έχει περισσότερα ευρωπαϊκά από τη Ρεάλ Μαδρίτης» είχε πει σε συνέντευξή του στην «ΠΡΑΣΙΝΗ».
ΥΓ3: «Φέρτον πάλι πίσω Γιαννακόπουλε» φώναζε ο κόσμος του Παναθηναϊκού και ο DPG το έκανε και αυτό!
ΥΓ4: Η φωτογραφία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο Σούνιο αποτελεί πλέον μια ιστορική φωτογραφία. Για την οικογένεια του Παναθηναϊκού, για την οικογένεια του ελληνικού αθλητισμού, για την οικογένεια του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Πηγή: www.onsports.gr